1. (bənzətmə). bu və ya digər predmetin diqqəti çə-kən əlamətinə görə başqa bir predmetə oxşadılmasına təşbeh, ya-xud bənzətmə deyilir. təşbeh sözü ərəb mənşəli olub oxşatmaq, bənzətmək mə'nasını ifadə edir. məcazın sadə növlərindən olan təşbehin tərkib hissələri aşağıdakılardır:
a) bənzəyən, b) bənzədilən, c) bənzətmə qoşması, ç) bən-zət-mə əlaməti. təşbehin iki forması var:
1. kimi, tək, elə, bil, sanki və s. qoşmalarla – qrammatik əla-mət-lərlə düzələn təşbehlər. məs: buz kimi soyuq adam. əlləri san-ki qızıl idi. elə bil damdır. lalə tək qızarmaq üz qay-da-sı-dır və s.
bu yolla düzələn təşbehlərə müfəssəl təşbehlər (bən-zətmə-lər) deyilir.
2. həmin qrammatik əlamətlərin iştirakı olmadan düzələn təşbeh-lər. məs: dəhanın püstədir, dişlərin inci. gözləri ahu gözüdür və s.
bu yolla düzələn təşbehlər mükəmməl təşbehlər adlanır.
(bax: bədii ifadə vasitələri)

(bax: bədii təsvir vasitələri)